"I widziałem innego anioła, lecącego przez środek nieba, który miał ewangelię wieczną, aby ją zwiastować mieszkańcom ziemi i wszystkim narodom, i plemionom, i językom, i ludom, który mówił donośnym głosem: Bójcie się Boga i oddajcie mu chwałę, gdyż nadeszła godzina sądu jego, i oddajcie pokłon temu, który stworzył niebo i ziemię, i morze, i źródła wód".
(Obj. 14,6-7)
CZYTELNIA

CZYTELNIA KLUB DOBREGO SŁOWA


Ożywcze Słowo

Bezgraniczna miłość

"Z daleka ukazał mu się Pan: Miłością wieczną umiłowałem cię, dlatego tak długo okazywałem ci łaskę (Jr 31,3)

Ci, którzy nie znają Boga, nie mogą Go poznać przy pomocy ludzkiej nauki. Chrystus nie stara się udowodnić wielkiej tajemnicy, ale objawia miłość, której nie można zmierzyć. To nie moc, czy wielkość Boga są najważniejszym przedmiotem Jego nauczania. On mówi o Bogu jako o naszym Ojcu. Pragnie, by nasze umysły, osłabione przez grzech, były zachęcone do uchwycenia idei, iż Bóg jest miłością.

Ojciec marnotrawnego syna jest przykładem, jakim Chrystus posłużył się, by przedstawić Boga. Ów ojciec pragnął zobaczyć i przyjąc z powrotem syna, który go opuścił. Czekał i wyglądał za nim, pragnąc go zobaczyć i żywiąc nadzieję, że syn powróci. Kiedy widział z daleka przybysza zbliżającego się do jego domu, biednego i odzianego w łachmany, wybiegł mu na spotkanie, na wypadek, gdyby okazało się, że to jego syn. Karmił i ubierał nędzarza, jakby to był jego syn. W końcu doczekał się powrotu swego syna, który stawił się przed nim z pokornym błaganiem: "Ojcze, zgrzeszyłem przeciwko niebu i przeciwko tobie, już nie jestem godzien nazywać się synem twoim". A ojciec rozkazał sługom: "Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na jego rękę i sandały na nogi, i przyprowadźcie tuczne cielę, zabijcie je, a jedzmy i weselmy się" (Łk 15,21-23).

Nie ma w tej przypowieści mowy o łajaniu czy wyrzuceniu przecz syna za jego złe postępowanie. Młodzieniec ten odczuł, że przeszłość została mu przebaczona i poszła w niepamięć, została wymazana raz na zawsze. Tak samo Bóg mówi grzesznikowi: "Starłem jak obłok twoje występki, a twoje grzeczy jak mgłę" (Iz. 44,22). "Odpuszczę (...) ich winę, a ich grzechu nigdy nie wspomnę" (Jr 31,34). Niebiosa czekają i tęsknią za powrotem marnotrawnych, którzy wędrują daleko od domu. Wielu tych, którzy byli daleko, może powrócić dzięki pełnej miłości służbie dzieci Bożych. (...).

Pomyśl o Ojcu, który nie oszczędził sobie największego bólu, nie oszczędził własnego Syna, ale wydał Go za nas wszystkich. (...)

Ellen G.White

Obfitsze życie

"Wiara twoja uzdrowiła cię, idź w pokoju i bądź uleczona z dolegliwości swojej". (Mr 5,34).

W każdym mieście, każdym miasteczku, każdej wsi, przez którą przechodził Jezus, kładł ręce na cierpiących i uzdrawiał ich. (...) Podczas swej pracy misyjnej więcej czasu poświęcał leczeniu chorych, aniżeli kazaniom" - (Śladami Wielkiego Lekarza).

Dla niektórych ludzi, niewidomych od urodzenia, twarz Jezusa była pierwszym widokiem, jaki ujrzeli w swoim życiu. Dla głuchych głos Jezusa był pierwszym dźwiękiem, jaki przerywał ciszę, w której dotąd żyli. Niemi zaczynali mówić i, wołając, chwalili Boga. Trędowaci byli uzdrawiani. Paralitycy zaczynali odczuwać siłę w swoich bezwładnych wcześniej kończynach. Rzeczywiście, Zbawiciel przyszedł, aby ludzie "mieli życie i mieli je w obfitości" (J 10,10 BT).

To, co Jezus czynił wczoraj, może czynić także dzisiaj. On jest "wczoraj i dziś, ten sam i na wieki". (Hbr 13,8). O chorym, potrzebującym uzdrowienia człowieku czytamy w Słowie Bożym, że "Pan pokrzepi go na łożu boleści; w chorobie jego odwróci wszystkie cierpienia" (Ps. 41,4). Nasz Wielki Lekarz mówi dzisiaj do nas to, co powiedział do zrozpaczonej, która chorowała od dwunastu lat. Jezus Chrystus jest naszym Zbawicielem. On nie tylko wyzwala nas z grzechu, ale także uzdrawia nas (...).

Latem 1962 roku, w szpitalu w amerykańskim stanie Tennessee, pani Frances Osborne znalazła się na progu śmierci. Wydawało się, że już nie ma nadziei. Została namaszczona przez pastora, który gorliwie modlił się o jej wyzdrowienie. Nieco później dowiedziałem się jak wspaniale ta modlitwa została wysłuchana. Jej matka napisała: "(...) Frances czuje się dobrze i znowu naucza muzyki. Jest żywym przykładem uzdrawiającej mocy Bożej".

W Republice Południowej Afryki spotkałem Johna Rouxa, którego Bóg uzdrowił z trądu.

W Windhuku, w Namibii, żona pewnego pastora zachorowała i obawiano się, że wkróce umrze. Wraz z przyjacielem namaściliśmy ją i modliliśmy się o uzdrowienie. Podczas modlitwy kobieta zemdlała i przez pewien czas była nieprzytomna. Spotkałem ją później po kilku latach - była zdrowa i silna. Zaczęła wracać do zdrowia w dniu, w którym modliliśmy się za nią.

Pewnego dnia mały Mark, ośmiomiesięczny chłopiec z Lawrence w Stanach Zjednoczonych. został przypadkowo postrzelony. Pocisk utkwił w głowie chłopca, tuż pod skórą, nad prawym uchem. Chłopiec cudem nie zginął na miejscu, ale przez wiele dni jego życie wisiało na włosku. Lekarze byli niemal pewni, że nie przeżyje, ponieważ jego mózg mógł być uszkodzony. Pastor namaścił chłopca i błagał Boga o jego uzdrowienie.

Po pewnym czasie rodzice Marka powiedzieli: "Wierzymy, że Mark został ocalony w odpowiedzi na modlitwę, i że nie mielibyśmy dzisiaj naszego dziecka, gdyby Bóg nie interweniował w jego sprawie".

Takie przykłady można mnożyć niemal w nieskończoność, a wszystkie one świadczą o chwale i mocy Boga! Słowa pewnej pieśni brzmią następująco: "Ja wiem, że Jezus może uzdrowić i mnie!. Dowody Jego uzdrawiającej mocy są tak liczne, iż każdy może je dostrzec.

Robert H. Pierson.

Czytaj dalej»


Najpiękniejsze modlitwy w Biblii

  • Ojcze nasz

    Ojcze nasz, któryś jest w niebie:święć się imię Twoje,przyjdź Królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie dopuść, abyśmy byli kuszeni, ale nas zbaw ode złego.Amen.

    Abbun dbashmayo, netquadash shmokh, titeh malkutock; nehweh sebyonokh, aykano dbasmayo of baro hab lan lahmc dsunquonan yawmono washbuq lan hawbayn wahtohayn aykano dofhan shbaqn lhayobayn. wlo telan lnesyuno, elo fason men bisho; metul dilokhi malkuto whaylo wteshbuhto lolan olmin. Amen (aram.)




    Ojcze! Nadeszła godzina; uwielbij Syna swego, aby Syn uwielbił ciebie; jak mu dałeś władzę nad wszelkim ciałem, aby dał żywot wieczny tym wszystkim, których mu dałeś. A to jest żywot wieczny, aby poznali ciebie, jedynego prawdziwego Boga i Jezusa Chrystusa, którego posłałeś. Ja cię uwielbiłem na ziemi; dokonałem dzieła, które mi zleciłeś, abym je wykonał; a teraz Ty mnie uwielbij, Ojcze, u siebie samego tą chwałą, którą miałem u ciebie, zanim świat powstał. Objawiłem imię twoje ludziom, których mi dałeś ze świata; twoimi byli i mnie ich dałeś, i strzegli słowa twojego. Teraz poznali, że wszystko, co mi dałeś, od ciebie pochodzi; albowiem dałem im słowa, które mi dałeś, i oni je przyjęli i prawdziwie poznali, że od ciebie wyszedłem, i uwierzyli, że mnie posłałeś. Ja za nimi proszę, nie za światem proszę, lecz za tymi, których mi dałeś, ponieważ oni są twoi; i wszystko moje jest twoje, a twoje jest moje i uwielbiony jestem w nich. I już nie jestem na świecie, lecz oni są na świecie, a Ja do ciebie idę. Ojcze święty, zachowaj w imieniu twoim tych, których mi dałeś, aby byli jedno, jak my. Dopóki byłem z nimi na świecie, zachowywałem w imieniu twoim tych, których mi dałeś, i strzegłem, i żaden z nich nie zginął, prócz syna zatracenia, by się wypełniło Pismo. Ale teraz do ciebie idę i mówię to na świecie, aby mieli w sobie moją radość w pełni. Ja dałem im słowo twoje, a świat ich znienawidził, ponieważ nie są ze świata, jak Ja nie jestem ze świata. Nie proszę, abyś ich wziął ze świata, lecz abyś ich zachował od złego. Nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Poświęć ich w prawdzie twojej; słowo twoje jest prawdą. Jak mnie posłałeś na świat, tak i ja posłałem ich na świat; i za nich poświęcam siebie samego, aby i oni byli poświęceni w prawdzie. A nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy przez ich słowo uwierzą we mnie. Aby wszyscy byli jedno, jak Ty, Ojcze, we mnie, a Ja w tobie, aby i oni w nas jedno byli, aby świat uwierzył, że Ty mnie posłałeś. A Ja dałem im chwałę, którą mi dałeś, aby byli jedno, jak my jedno jesteśmy. Ja w nich, a Ty we mnie, aby byli doskonali w jedności, żeby świat poznał, że Ty mnie posłałeś i że ich umiłowałeś, jak i mnie umiłowałeś. Ojcze! Chcę, aby ci, których mi dałeś, byli ze mną, gdzie Ja jestem, aby oglądali chwałę moją, którą mi dałeś, gdyż umiłowałeś mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy! I świat cię nie poznał, lecz Ja cię poznałem i ci poznali, że Ty mnie posłałeś; i objawiłem im imię twoje, i objawię, aby miłość, którą mnie umiłowałeś, w nich była, i Ja w nich. (Jan 17,1-26)

  • Modlitwa wstawiennicza Abrahama

    Czy rzeczywiście zgładzisz sprawiedliwego wespół z bezbożnym? Może jest w tym mieście pięćdziesięciu sprawiedliwych; czy także ich zgładzisz i nie przebaczysz miejscu temu przez wzgląd na pięćdziesięciu sprawiedliwych, którzy są w nim? Nie dopuść, byś miał uczynić coś podobnego, by uśmiercić sprawiedliwego wespół z bezbożnym, by sprawiedliwego spotkało to samo, co bezbożnego. Nie dopuść do tego! Czyż ten, który jest sędzią całej ziemi, nie ma stosować prawa? I rzekł Pan: Jeśli znajdę w mieście Sodomie pięćdziesięciu sprawiedliwych, przebaczę całemu miejscu ze względu na nich. Odpowiedział Abraham i rzekł: Oto ośmielam się jeszcze mówić do Pana mego, choć jestem prochem i popiołem. Może zabraknie pięciu do tych pięćdziesięciu sprawiedliwych, czy zniszczysz całe miasto z powodu tych pięciu? I rzekł: Nie zniszczę, jeżeli znajdę tam czterdziestu pięciu. Na to ponownie odezwał się do niego i rzekł: Może znajdzie się tam czterdziestu. I odpowiedział: Nie uczynię ze względu na tych czterdziestu. I rzekł: Niech nie gniewa się Pan, proszę, że jeszcze mówię: Może znajdzie się tam trzydziestu. I odpowiedział: Nie uczynię, jeśli znajdę tam trzydziestu. I rzekł: Oto ośmielam się jeszcze mówić do Pana: Może znajdzie się tam dwudziestu. I odpowiedział: Nie zniszczę ze względu na tych dwudziestu. I rzekł: Niechaj się nie gniewa Pan, proszę, gdy jeszcze raz mówić będę: Może znajdzie się tam dziesięciu. I odpowiedział: Nie zniszczę ze względu na tych dziesięciu.

    Modlitwa uwielbienia Anny

    Raduje się me serce w Panu, moc moja wzrasta dzięki Panu, rozwarły się me usta na wrogów moich, gdyż cieszyć się mogę Twoją pomocą. Nikt tak święty jak Pan, nikt taką Skałą jak Bóg nasz. z ust waszych niech nie wychodzą słowa wyniosłe, bo Pan jest Bogiem wszechwiedzącym: OnŁuk mocarzy się łamie, a słabi przepasują się mocą, za chleb najmują się syci, a głodni [już] odpoczywają, a wielodzietna więdnie. To Pan daje śmierć i życie, wtrąca do Szeolu i zeń wyprowadza. poniża i wywyższa. Z pyłu podnosi biedaka, z barłogu dźwiga nędzarza, byby dać mu tron zaszczytny. Dona nich świat położył. On ochrania stopy pobożnych. bo nie [swoją] siłą człowiek zwycięża. Pan wniwecz obraca opornych: Pan osądza krańce ziemi, On daje potęgę królowi, wywyższa moc swego pomazańca. (I Sam.2,1-17)

    Modlitwa pokutna Dawida

    Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości, w ogromie swego miłosierdzia wymaż moją nieprawość! Obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego! Uznaję bowiem moją nieprawość, a grzech mój jest zawsze przede mną. Tylko przeciw Tobie zgrzeszyłem i uczyniłem, co złe jest przed Tobą, tak że się okazujesz sprawiedliwym w swym wyroku i prawym w swoim osądzie. Oto zrodzony jestem w przewinieniu i w grzechu poczęła mnie matka. Oto Ty masz upodobanie w ukrytej prawdzie, naucz mnie tajników mądrości. Pokrop mnie hizopem, a stanę się czysty, obmyj mnie, a nad śnieg wybieleję. Spraw, bym usłyszał radość i wesele: niech się radują kości, któreś skruszył! Odwróć oblicze swe od moich grzechów i wymaż wszystkie moje przewinienia! Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego! Nie odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi świętego ducha swego! Przywróć mi radość z Twojego zbawienia i wzmocnij mnie duchem ochoczym! Chcę nieprawych nauczyć dróg Twoich i nawrócą się do Ciebie grzesznicy. Od krwi uwolnij mnie, Boże, mój Zbawco: niech mój język sławi Twoją sprawiedliwość! Otwórz moje wargi, Panie, a usta moje będą głosić Twoją chwałę. Ty się bowiem nie radujesz ofiarą i nie chcesz całopaleń, choćbym je dawał. Moją ofiarą, Boże, duch skruszony, nie gardzisz, Boże, sercem pokornym i skruszonym. Panie, okaż Syjonowi łaskę w Twej dobroci: odbuduj mury Jeruzalem! Wtedy będą Ci się podobać prawe ofiary, dary i całopalenia, wtedy będą składać cielce na Twoim ołtarzu.

    Modlitwa pokory i oddania Dawida

    Panie, zbadałeś mnie i znasz. Ty wiesz, kiedy siedzę i kiedy wstaję, Rozumiesz myśl moją z daleka. Ty wyznaczasz mi drogę i spoczynek, Wiesz dobrze o wszystkich ścieżkach moich. Jeszcze bowiem nie ma słowa na języku moim,A Ty, Panie, już znasz je całe. Ogarniasz mnie z tyłu i z przoduI kładziesz na mnie rękę swoją. Zbyt cudowna jest dla mnie ta wiedza, Zbyt wzniosła, bym ją pojął. Dokąd ujdę przed duchem twoim?I dokąd przed obliczem twoim ucieknę? Jeśli wstąpię do nieba, Ty tam jesteś, A jeśli przygotuję sobie posłanie w krainie umarłych, I tam jesteś. Gdybym wziął skrzydła rannej zorzy I chciał spocząć na krańcu morza, Nawet tam prowadziłaby mnie ręka twoja,Dosięgłaby mnie prawica twoja. A gdybym rzekł: Niech ciemność mnie ukryje I nocą stanie się światło wokoło mnie, To i ciemność nic nie ukryje przed tobą, A noc jest jasna jak dzień, Ciemność jest dla ciebie jak światło. Bo Ty stworzyłeś nerki moje,Ukształtowałeś mnie w łonie matki mojej. Wysławiam cię za to, że cudownie mnie stworzyłeś. Cudowne są dzieła twojeI duszę moją znasz dokładnie. Żadna kość moja nie była ukryta przed tobą, Choć powstawałem w ukryciu, Utkany w głębiach ziemi. Oczy twoje widziały czyny moje, W księdze twej zapisane były wszystkie dni przyszłe, Gdy jeszcze żadnego z nich nie było. Jak niezgłębione są dla mnie myśli twe, Boże,Jak wielka jest ich liczba! Gdybym je chciał zliczyć, Byłoby ich więcej niż piasku; Gdybym skończył, Jeszcze byłbym z tobą. O, gdybyś zechciał, o Boże, zabić bezbożnika! Niech odstąpią ode mnie mężowie krwi chciwi! Mówią o tobie zdradliwie,Nadużywają imienia twego. Czy tych, którzy cię nienawidzą, Panie, Nie mam w nienawiściI nie brzydzę się tymi,Którzy powstają przeciwko tobie? Nienawidzę ich całą duszą,Stali się wrogami moimi. Badaj mnie, Boże, i poznaj serce moje,Doświadcz mnie i poznaj myśli moje! I zobacz, czy nie kroczę drogą zagłady,A prowadź mnie drogą odwieczną!

    Modlitwa dziękczynna Daniela

    Niech będzie błogosławione imię Boga od wieków na wieki, albowiem do niego należą mądrość i moc. On zmienia czasy i pory, On utrąca królów i ustanawia królów, udziela mądrości mądrym, a rozumnym rozumu. On odsłania to, co głębokie i ukryte; wie co jest w ciemnościach, u Niego mieszka światłość. Ciebie, Boże moich ojców chwalę i wysławiam, bo mi dałeś mądrość i moc, a teraz oznajmiłeś mi, o co cię prosiliśmy; oznajmiłeś nam sprawę króla.

Psalmy

  • Psalm 1

    (1) Szczęśliwy mąż, który nie idzie za radą bezbożnych Ani nie stoi na drodze grzeszników, Ani nie zasiada w gronie szyderców, (2) Lecz ma upodobanie w zakonie Pana I zakon jego rozważa dniem i nocą. (3) Będzie on jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód, Wydające swój owoc we właściwym czasie, Którego liść nie więdnie, A wszystko, co uczyni, powiedzie się. (4) Nie tak jest z bezbożnymi! Są oni bowiem jak plewa, Którą wiatr roznosi. (5) Przeto nie ostoją się bezbożni na sądzie Ani grzesznicy w zgromadzeniu sprawiedliwych. (6) Gdyż Pan troszczy się o drogę sprawiedliwych, Droga zaś bezbożnych wiedzie do nikąd.




    Psalm 2

    (1) Czemuż to burzą się narody, A ludy myślą o próżnych rzeczach? (2) Powstają królowie ziemscy I książęta zmawiają się społem Przeciw Panu i Pomazańcowi jego: (3) Zerwijmy ich więzy I zrzućmy z siebie ich pęta! (4) Ten, który mieszka w niebie, śmieje się z nich, Pan im urąga. (5) Wtedy przemówi do nich w gniewie swoim I gwałtownością swoją przerazi ich: (6) Ja ustanowiłem króla mego na Syjonie, Świętej górze mojej. (7) Ogłoszę zarządzenie Pana: Rzekł do mnie: Synem moim jesteś, Dziś cię zrodziłem. (8) Proś mnie, a dam ci narody w dziedzictwo I krańce świata w posiadanie. (9) Rozgromisz je berłem żelaznym, Roztłuczesz jak naczynie gliniane. (10) Bądźcie więc teraz rozsądni, królowie, Przyjmijcie przestrogę, sędziowie ziemi! (11) Służcie Panu z bojaźnią i weselcie się, Z drżeniem złóżcie mu hołd, (12) Aby się nie rozgniewał i abyście nie zgubili drogi, Bo łatwo płonie gniewem. Szczęśliwi wszyscy, którzy mu ufają!




    Psalm 3

    (1) Psalm Dawida, gdy uciekał przed synem swoim Absalomem. (2) Panie, jak liczni są wrogowie moi, Jak wielu powstaje przeciwko mnie! (3) Wielu mówi o mnie: Nie ma dla niego ratunku u Boga. Sela. (4) Ale Ty, Panie, jesteś tarczą moją, chwałą moją, I Ty podnosisz głowę moją. (5) Głosem moim wołam do Pana, A On odpowiada mi z świętej góry swojej. Sela. (6) Położyłem się i zasnąłem; Obudziłem się, bo Pan mnie wspiera. (7) Nie boję się dziesiątków tysięcy ludu, Które zewsząd na mnie nastają. (8) Powstań, Panie! Ocal mnie, Boże mój!Wszak Ty uderzyłeś w szczękę wszystkich wrogów moich,Połamałeś zęby bezbożnych. (9) U Pana jest zbawienie.Nad ludem twoim jest błogosławieństwo twoje. Sela.




  • Psalm 4

    (1) Przewodnikowi chóru, z grą na strunach. Psalm Dawidowy. (2) Odpowiedz na wołanie moje, Sprawiedliwy Boże mój! W ucisku ulżyłeś mi. Zmiłuj się nade mną I wysłuchaj modlitwę moją! (3) Ludzie, dopókiż lżona będzie cześć moja? Dokąd miłować będziecie próżność i szukać kłamstwa? Sela. (4) Wiedzcie, że cudownie okazał mi Pan łaskę, Że Pan słyszy, gdy do niego wołam. (5) Drżyjcie i nie grzeszcie! Rozmyślajcie w sercu swym na łożu i milczcie! Sela. (6) Składajcie sprawiedliwe ofiary i ufajcie Panu. (7) Wielu mówi: Kto ukaże nam dobro? Wznieś nad nim światło oblicza swego, Panie! (8) Wlałeś w serce me większą radość, Niż kiedy się ma obfitość zboża i wina. (9) Spokojnie się ułożę i zasnę, Bo Ty sam, Panie, sprawiasz, że bezpiecznie mieszkam.




    Psalm 5

    (1) Przewodnikowi chóru, z grą na fletach. Psalm Dawidowy. (2) Usłysz, Panie, słowa moje, Przejmij się westchnieniem moim, (3) Zważ na głos błagania mego, Królu mój i Boże mój, bo modlę się do ciebie. (4) Panie, od rana racz słuchać głosu mojego; Rano przedkładam ci ofiarę i wyczekuję. (5) Albowiem Ty nie jesteś Bogiem, który chce niegodziwości,Zły nie może z tobą przebywać. (6) Nie ostoją się chełpliwi przed oczyma twymi, Nienawidzisz wszystkich czyniących nieprawość. (7) Zgubisz kłamców, Zbrodniarzami i obłudnikami brzydzi się Pan. (8) Lecz ja dzięki obfitości łaski twojej wejdę do domu twego,Skłonię się ku świętemu przybytkowi twemu w bojaźni przed tobą. (9) Panie, prowadź mnie według sprawiedliwości swojej, Ze względu na wrogów moich Wyrównaj przede mną drogę twoją! (10) Nie ma bowiem w ustach ich szczerości, Wnętrze ich, to zguba! Otwartym grobem jest gardło ich! Językiem swym schlebiają. (11) Ukarz ich, Boże, Niech padną przez własne knowania. Z powodu licznych przestępstw odtrąć ich, Gdyż zbuntowali się przeciwko tobie. (12) Lecz rozradują się wszyscy, którzy tobie ufają, Będą się głośno weselić na wieki;Ty będziesz ich osłaniać, a ci, którzy miłują imię twoje, będą się radować tobą. (13) Bo Ty, Panie, błogosławisz sprawiedliwego, Osłaniasz go życzliwością jakby tarczą.




    Psalm 6

    (1) Przewodnikowi chóru, z grą na strunach, na oktawę. Psalm Dawidowy. (2) Panie, nie karć mnie w gniewie swoim I w zapalczywości swojej nie karz mnie! (3) Zmiłuj się nade mną, Panie, bom jest słaby; Uzdrów mnie, Panie, bo strwożyły się kości moje! (4) I dusza moja bardzo się zatrwożyła. A Ty, Panie, jak długo...? (5) Odwróć się, Panie, ratuj duszę moją, Zbaw mnie przez łaskę swoją! (6) Bo po śmierci nie pamięta się o tobie, A w krainie umarłych któż cię wysławiać będzie? (7) Zmęczyłem się wzdychaniem moim, Każdej nocy zraszam posłanie moje, Łzami oblewam łoże moje. (8) Zamroczyło się zgryzotą oko moje, Postarzało się z powodu wszystkich wrogów moich. (9) Odstąpcie ode mnie wszyscy czyniący nieprawość, Gdyż Pan usłyszał głos płaczu mojego. (10) Wysłuchał Pan błaganie moje, Przyjął Pan modlitwę moją. (11) Bardzo się zawstydzą i zatrwożą wszyscy wrogowie moi! Zawrócą i zawstydzą się w tej chwili!




  • Psalm 7

    ((1) Pieśń Dawida, którą zaśpiewał Panu z powodu Kusza z Beniamina. (2) Panie, Boże mój, u ciebie szukam schronienia, Wybaw mnie od wszystkich prześladowców moich i ocal mnie, (3) By któryś jak lew nie rozdarł mnie... Rozdziera, a nie ma wybawcy... (4) Panie, Boże mój! Jeśli to uczyniłem, Jeśli jest bezprawie na dłoniach moich, (5) Jeśli odpłacałem złem temu, który żyje ze mną w pokoju, I ograbiłem tego, który mnie gnębił bez powodu, (6) Niech mnie ściga i pochwyci nieprzyjaciel I wdepcze w ziemię życie moje, A cześć moją w proch obali! Sela. (7) Powstań, Panie, w gniewie swym, Podnieś się przeciwko zaciekłości gnębicieli moich. Czuwaj, Boże mój, Ty zarządziłeś sąd! (8) Rzesza ludów niech cię otoczy, A Ty siądź ponad nią na wysokości. (9) Pan sądzić będzie ludy. Mnie zaś sądź, Panie, Według sprawiedliwości mojej I według niewinności mojej. (10) Niechże skończy się zło bezbożnych! Utwierdź sprawiedliwego, Który badasz serca i nerki, Boże sprawiedliwy. (11) Tarczą moją jest Bóg, Wybawiciel tych, którzy są prawego serca. (12) Bóg jest sędzią sprawiedliwym I Bogiem karcącym każdego dnia. (13) Jeśli się nie nawróci, miecz swój naostrzy, (14) Napnie łuk swój i przygotuje go. A przygotował sobie broń śmiertelną, (15) Ognistymi czyni strzały swoje. Oto poczyna nieprawość, Jest brzemienny niedolą, (16) A rodzi kłamstwo. Wykopał dół i wydrążył go; (17) Ale sam wpadł w jamę, którą wykopał. Wróci przemoc na głowę jego, (18) A gwałt spadnie na ciemię jego. Sławić będę Pana według sprawiedliwości jego I opiewać będę imię Pana Najwyższego.




    Psalm 8

    (1) Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Tłoczący wino".Psalm Dawidowy. (2) Panie, władco nasz, jak wspaniałe jest imię twoje na całej ziemi!Ty, któryś wyniósł majestat swój na niebiosa. (3) Z ust dzieci i niemowląt ugruntowałeś moc na przekór nieprzyjaciołom swoim, Aby poskromić wroga i mściciela. (4) Gdy oglądam niebo twoje, dzieło palców twoich,Księżyc i gwiazdy, które Ty ustanowiłeś: (5) Czymże jest człowiek, że o nim pamiętasz,Lub syn człowieczy, że go nawiedzasz? (6) Uczyniłeś go niewiele mniejszym od Boga,Chwałą i dostojeństwem uwieńczyłeś go. (7) Dałeś mu panowanie nad dziełami rąk swoich,Wszystko złożyłeś pod stopy jego: (8) Owce i wszelkie bydło,Nadto zwierzęta polne, (9) Ptactwo niebieskie i ryby morskie,Cokolwiek ciągnie szlakami mórz. (10) Panie, Władco nasz, jak wspaniałe jest imię twoje na całej ziemi!




    Psalm 9

    (1) Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Umieraj za syna". Psalm Dawidowy. (2) Będę cię wysławiał, Panie, całym sercem swoim, Będę opowiadał wszystkim cuda twoje, (3) Będę się weselił i radował w tobie, Będę opiewał imię twoje, Najwyższy! (4) Bo cofnęli się nieprzyjaciele moi, Potknęli się i poginęli przed obliczem twoim, (5) Gdyż Ty wydałeś wyrok i sąd korzystny dla mnie, Zasiadłeś na tronie sędziego sprawiedliwego. (6) Zgromiłeś narody, zgubiłeś bezbożnych, Imię ich wymazałeś na wieki wieków. (7) Klęskę ponieśli nieprzyjaciele. Nigdy nie podniosą się z ruin... Miasta zburzyłeś, pamięć ich zaginęła... (8) Lecz Pan trwa na wieki, Ustawia na sąd tron swój. (9) Sądzić będzie świat sprawiedliwie, Bezstronnie osądzać ludy. (10) Pan stanie się schronieniem uciśnionemu, Schronieniem w czasie niedoli. (11) Ufać będą tobie ci, którzy znają imię twoje, Bo nie opuszczasz, Panie, tych, którzy cię szukają. (12) Śpiewajcie Panu, który mieszka na Syjonie, Opowiadajcie pośród ludów dzieła jego! (13) Bo mściciel krwi pamiętał o nich, Nie zapomniał wołania ubogich. (14) Zmiłuj się nade mną, Panie, Spojrzyj na utrapienie moje Spowodowane przez tych, którzy mnie nienawidzą! Ty, który mnie podnosisz z bram śmierci, (15) Abym głosił wszelką chwałę twoją w bramach córki Syjonu, Radować się będę wybawieniem twoim. (16) Pogrążyły się narody w dole, który wykopały, W sieci, którą zastawiły, uwięzła noga ich. (17) Objawił się Pan, odbył sąd; W dziełach rąk swoich uwikłał się bezbożny. Sela. (18) Niech wrócą bezbożni do podziemi, Wszystkie narody, które zapominają Boga. (19) Bo nie zawsze biedak będzie zapomniany; Nadzieja ubogich nie zginie na wieki. (20) Powstań, Panie, by nie przemógł człowiek; Niech będą osądzone przed tobą narody! (21) Rzuć, Panie, postrach na nie, Niech widzą narody, że są tylko ludźmi. Sela.




  • Psalm 10

    (1) Czemu, o Panie, stoisz z daleka, Ukrywasz się w czasach niedoli? (2) Z powodu pychy bezbożnego trapi się ubogi. Niech uwikłają się w knowaniach, które obmyślili! (3) Bo pyszni się bezbożny zachcianką swoją, A chciwiec bluźni, znieważa Pana. (4) Bezbożny myśli w pysze swojej: Nie będzie dochodził... Nie ma Boga. Oto całe rozumowanie jego. (5) Zabiegi jego w każdym czasie udają się, Sądy twoje nie obchodzą go, Wszystkimi przeciwnikami gardzi. (6) Mówi w sercu swoim: Nie zachwieję się, Nigdy nie spotka mnie nieszczęście. (7) Przekleństwa pełne są usta jego, także fałszu i obłudy, Pod językiem jego jest krzywda i nieprawość. (8) Czatuje za węgłem zagród, Skrycie zabija niewinnego; Oczy jego wypatrują nieszczęśnika. (9) Czyha w kryjówce jak lew w gęstwinie, Czyha, aby porwać ubogiego. Porywa ubogiego, zarzucając sieć swoją. (10) Schyla się, przyczaja, I wpadają w szpony jego nieszczęśliwi. (11) Mówi w sercu swoim: Zapomniał Bóg, zakrył oblicze swoje... Nigdy nie będzie widział... (12) Powstań, Panie! Boże, podnieś rękę swoją, Nie zapominaj ubogich! (13) Dlaczego bezbożny ma urągać Bogu, Mówić w sercu swoim: Nie będziesz dochodził. (14) Ty zaś widzisz, bo patrzysz na trud i utrapienie, Aby to ująć w ręce swoje. Na tobie polega nieszczęśliwy, Tyś pomocą sierocie. (15) Złam ramię bezbożnego i złoczyńcy! Dochodź niegodziwości jego, aby jej nie było! (16) Pan jest królem na wieki wieków; Z ziemi jego znikną poganie. (17) Westchnień biedaków wysłuchujesz, Panie; Utwierdzasz ich serca, nastawiasz uważnie ucha swego, (18) Aby bronić prawa sieroty i uciśnionego, By człowiek z ziemi wzięty nie wzbudzał już postrachu.




    Psalm 11

    (1) Przewodnikowi chóru. Dawidowy. Zaufałem Panu: Jakże możecie mówić do mnie: Ulatuj jak ptak w góry! (2) Bo oto bezbożni napinają łuk, Przykładają strzałę do cięciwy, Aby ukradkiem miotać ją na prawych. (3) Kiedy będą zburzone podstawy, Cóż pocznie sprawiedliwy? (4) Pan jest w swym świętym przybytku, Pan, którego tron w niebie; oczy jego widzą, Powieki jego badają ludzi. (5) Pan bada sprawiedliwego i bezbożnego, A nienawidzi tego, kto kocha bezprawie. (6) Na bezbożnych zsyła deszcz rozżarzonych węgli i siarki, A wicher palący jest udziałem ich. (7) Bo sprawiedliwy jest Pan, kocha sprawiedliwość, Prawi zobaczą oblicze jego.




    Psalm 12

    (1) Przewodnikowi chóru. Na oktawę. Psalm Dawidowy. (2) Wybaw, Panie, gdyż zabrakło pobożnych I nie ma już wiernych wśród ludzi. (3) Kłamliwie mówią jeden do drugiego pochlebstwa, Mówią nieszczerym sercem. (4) Niech Pan wytępi wszystkie wargi schlebiające, Język mówiący przechwałki! (5) Oni mówią: Przez język nasz jesteśmy mocni, Wargi nasze są z nami: Któż panem naszym? (6) Wobec ucisku ubogich, Wobec jęku biednych Teraz powstanę, mówi Pan, Zgotuję zbawienie temu, kto pragnie. (7) Słowa Pańskie są słowami czystymi, Srebrem przetopionym, odłączonym od ziemi, siedemkroć oczyszczonym. (8) Ty, Panie, będziesz ich strzegł! Zachowaj nas od tego rodu na wieki! (9) Bezbożni chodzą wokoło I podłość podnosi się wśród ludzi.




  • Psalm 13

    (1) Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy. (2) Dopókiż, Panie, będziesz mnie stale zapominał? Dopókiż zakrywać będziesz oblicze swoje przede mną? (3) Dopókiż mieć będę zmartwienie w duszy, A strapienie w sercu - codziennie? Dopókiż nieprzyjaciel mój będzie wynosił się nade mnie? (4) Wejrzyj! Wysłuchaj mnie, Panie, Boże mój! Rozjaśnij oczy moje, abym nie zasnął snem śmierci! (5) By nie rzekł nieprzyjaciel mój: Przemogłem go! By nie radowali się wrogowie moi, gdybym się zachwiał. (6) Ja bowiem ufam łasce twojej! Niech się raduje serce moje zbawieniem twoim! Będę śpiewał Panu, bo okazał mi dobroć.




    Psalm 14

    (1) Przewodnikowi chóru. Dawidowy. Głupi rzekł w sercu swoim: Nie ma Boga! Są znieprawieni, popełniają ohydne czyny. Nie ma nikogo, kto by dobrze czynił. (2) Pan spogląda z niebios na ludzi, aby zobaczyć, czy jest kto rozumny, który szuka Boga. (3) Wszyscy odstąpili, wespół się splugawili. Nie ma, kto by dobrze czynił, nie ma ani jednego. (4) Czyż są nierozumni wszyscy czyniący nieprawość? Pożerają lud mój tak, jak się je chleb, Ale Pana nie wzywają. (5) Tam ogarnie ich strach, Gdyż Bóg jest z rodem sprawiedliwym. (6) Doznacie zawodu w zamyśle przeciw ubogiemu, Gdyż Pan jest jego schronieniem. (7) Oby przyszło z Syjonu zbawienie Izraela! Kiedy Pan odwróci niewolę ludu swego, Uraduje się Jakub, rozweseli się Izrael.




    Psalm 15

    ((1) Psalm Dawidowy. Panie! Kto przebywać będzie w namiocie twoim? Kto zamieszka na twej górze świętej? (2) Ten, kto żyje nienagannie I pełni to, co prawe, I mówi prawdę w sercu swoim. (3) Nie obmawia językiem swoim, Nie czyni zła bliźniemu swemu Ani nie znieważa sąsiada swego. (4) Sam czuje się wzgardzony i niegodny, A czci tych, którzy boją się Pana. Choćby złożył przysięgę na własną szkodę, nie zmieni jej. (5) Pieniędzy swych nie pożycza na lichwę I nie daje się przekupić przeciw niewinnemu. Kto tak czyni, nie zachwieje się nigdy.




  • Psalm 16

    (1) Miktam Dawidowy. Strzeż mię, Boże, bo w tobie szukam schronienia! (2) Rzekłem do Pana: Tyś Panem moim, Nie ma dla mnie dobra poza tobą. (3) Do świętych zaś, którzy są na ziemi: To są szlachetni, w nich mam całe upodobanie. (4) Rozmnożą się boleści tych, Którzy chodzą za cudzymi bogami; Nie złożę im ofiar z krwi I nie wezwę imion ich wargami swoimi. (5) Pan jest działem moim i kielichem moim, Ty strzeżesz losu mojego. (6) Część moja przypadła w miejscach uroczych, Także dziedzictwo moje podoba mi się... (7) Błogosławić będę Pana, że dał mi radę. Nawet w nocy poucza mnie serce moje. (8) Mam zawsze Pana przed sobą, Gdy On jest po prawicy mojej, nie zachwieję się. (9) Dlatego weseli się serce moje i raduje się dusza moja, Nawet ciało moje spoczywać będzie bezpiecznie, (10) Bo nie zostawisz duszy mojej w otchłani, Nie dopuścisz, by twój pobożny oglądał grób. (11) Dasz mi poznać drogę życia, Obfitość radości w obliczu twoim, Rozkosz po prawicy twojej na wieki.




    Psalm 17

    (1) Modlitwa Dawida. Wysłuchaj, Panie, sprawiedliwej sprawy, Zważ na błaganie moje, Przysłuchaj się modlitwie mojej z warg nieobłudnych! (2) Od ciebie niech wyjdzie wyrok mój, Niech oczy twoje ujrzą prawość. (3) Doświadczyłeś serce moje, nawiedziłeś nocą. Wypróbowałeś mnie, nic nie znajdując. Złe zamysły nie przekroczą ust moich. (4) Przeciwko występkom ludzkim, według słowa warg twoich Unikałem dróg, na których grasują rozbójnicy. (5) Umocnij kroki moje na ścieżkach twoich, By nie zachwiały się nogi moje. (6) Wzywam cię, bo wysłuchujesz mię, Boże, Nakłoń ku mnie ucha swego, wysłuchaj słowa mojego! (7) Okaż cudowną łaskę swoją, Zbawco tych, którzy szukają schronienia W prawicy twojej przed wrogami swymi! (8) Strzeż mnie jak źrenicy oka, Ukryj mnie w cieniu swych skrzydeł (9) Przed bezbożnymi, którzy mnie gnębią, Nieprzyjaciółmi, którzy mnie zawzięcie osaczają. (10) Serce swe tłuszczem zarosłe zamknęli, A usta ich mówią wyniośle. (11) Gdziekolwiek idziemy, otaczają nas, Wypatrują, jakby powalić na ziemię. (12) Podobny jest do lwa żądnego łupu, I do lwiątka siedzącego w ukryciu. (13) Powstań, Panie! Wystąp przeciw niemu, rzuć go na kolana! Niech mnie uratuje twój miecz od bezbożnika, (14) Ręka zaś twoja od ludzi, Panie, Od ludzi tego świata, których udziałem jest tylko to życie, A skarbów twoich jest pełen brzuch ich, Nasyceni są synowie ich, A nadmiar swój zostawiają dzieciom swoim! (15) Ale ja dzięki sprawiedliwości ujrzę oblicze twoje, Kiedy się obudzę, nasycę się widokiem twoim.




    Psalm 18

    (1) Przewodnikowi chóru. Psalm sługi Pańskiego, Dawida, który wypowiedział Panu słowa tej pieśni, gdy go Pan wybawił z rąk wszystkich nieprzyjaciół jego i z ręki Saula. (2) Powiedział: Miłuję cię, Panie, mocy moja. (3) Pan skałą i twierdzą moją, i wybawieniem moim, Bóg mój opoką moją, na której polegam. Tarczą moją i rogiem zbawienia mego, warownią moją. (4) Wołam: Niech będzie Pan pochwalony! I zostałem wybawiony od nieprzyjaciół moich. (5) Ogarnęły mnie fale śmierci, A strumienie zagłady zatrwożyły mnie. (6) Więzy otchłani otoczyły mnie, Pochwyciły mnie sidła śmierci. (7) W niedoli mojej wzywałem Pana I wołałem o pomoc do Boga mego, Z przybytku swego usłyszał głos mój, A wołanie moje doszło uszu jego. (8) Ziemia zadrżała i zatrzęsła się, A posady gór się zachwiały... Zadrżały, bo rozgniewał się. (9) Buchnął gniew z nozdrzy jego, A ogień pożerający z ust jego zionął, Węgle rozżarzone płonęły przed nim. (10) Nachylił niebiosa i zstąpił, A ciemna chmura była pod stopami jego. (11) Dosiadł cheruba i uleciał, I poszybował na skrzydłach wiatru. (12) Ciemności uczynił zasłoną swoją. Rozpiął wokół siebie jak namiot masy wody, gęste obłoki. (13) Z blasku przed nim występowały obłoki jego, Grad i węgle ogniste. (14) I zagrzmiał Pan na niebiosach, A Najwyższy wydał głos swój... grad i węgle ogniste. (15) Wypuścił strzały swe i rozproszył ich, Wypuścił liczne błyskawice i wprawił ich w zamęt. (16) Ukazało się dno morza i odsłoniły się posady świata Od groźby twojej, Panie, Od tchnienia gniewu twojego. (17) Sięgnął z wysokości, pochwycił mnie, Wyciągnął mię z wód wielkich. (18) Wyratował mię od potężnego nieprzyjaciela I od nienawidzących mnie, bo byli mocniejsi ode mnie. (19) Zaskoczyli mnie w dniu udręki mojej, Ale Pan był podporą moją. (20) Wyprowadził mnie na szeroką przestrzeń, Wyratował mnie, gdyż mię umiłował. (21) Wynagrodził mi Pan według sprawiedliwości mojej, Oddał mi według czystości rąk moich. (22) Strzegłem bowiem dróg Pana I grzesznie nie odstąpiłem od Boga mego. (23) Bo mam przed sobą wszystkie prawa jego, A przykazań jego nie odrzucam od siebie. (24) Byłem wobec niego nienaganny I wystrzegałem się niegodziwości mojej. (25) Przeto oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, Według czystości rąk moich przed oczyma jego. (26) Z pobożnym obchodzisz się łaskawie, Z nienagannym postępujesz nienagannie. (27) Z czystym okazujesz się czysty, A z przewrotnym postępujesz przewrotnie. (28) Ty bowiem wybawiasz lud ubogi, Lecz oczy wyniosłych poniżasz. (29) Ty zaiste zapalasz pochodnię moją; Pan, Bóg mój, oświeca ciemności moje. (30) Gdyż z tobą rozbijam drużynę, A z Bogiem moim przesadzam mur. (31) Droga Boża jest doskonała, Słowo Pańskie jest wypróbowane. Jest tarczą wszystkim, którzy w nim ufają. (32) Któż bowiem jest Bogiem oprócz Pana? Kto jest skałą prócz Boga naszego? (33) Bóg, który mię opasuje mocą, A uczynił doskonałą drogę moją. (34) Nogi moje czyni rącze jak u łani I na wyżynach postawił mnie. (35) Ręce moje zaprawia do walki I ramiona moje napinają łuk spiżowy. (36) Dajesz mi tarczę zbawienia swego I prawica twoja wspiera mnie, A łaskawość twoja czyni mnie wielkim. (37) Dajesz szeroką drogę krokom moim I nie zachwiały się kostki moje! (38) Będę ścigał nieprzyjaciół moich i dopędzę ich, A nie zawrócę, póki ich nie zniszczę. (39) Rozbiję ich tak, że nie zdołają powstać! Padną pod nogi moje. (40) Opasałeś mnie mocą do boju, Przeciwników moich rzuciłeś pode mnie, (41) Sprawiłeś, że nieprzyjaciele moi uciekli przede mną, A ja zniszczę tych, którzy mnie nienawidzą. (42) Wołali, lecz nie było wybawiciela, Wzywali Pana, lecz im nie odpowiedział. (43) Starłem ich jak proch na wietrze, Usunąłem ich jak błoto na ulicy. (44) Wyratowałeś mię z waśni ludu, Postawiłeś mię na czele narodów. Lud, którego nie znam, służy mi. (45) Na samo słowo jest mi posłuszny, Cudzoziemcy schlebiają mi. (46) Cudzoziemcy upadają na duchu I drżąc wychodzą z twierdz swoich. (47) Pan żyje! Nich będzie błogosławiona skała moja! Niech będzie wywyższony Bóg, mój Zbawiciel! (48) Bóg odpłaca za krzywdy moje I poddaje mi narody... (49) Ratujesz mnie od zaciekłych nieprzyjaciół, Wynosisz mnie ponad przeciwników, Ocalasz mnie od męża gwałtownego. (50) Przeto będę cię, Panie, wysławiał między narodami I będę śpiewał imieniu twemu. (51) Zapewniasz wielką pomoc królowi swemu I okazujesz łaskę pomazańcowi swemu, Dawidowi, i potomstwu jego na wieki.




  • Psalm 19

    (1) Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy. (2) Niebiosa opowiadają chwałę Boga, A firmament głosi dzieło rąk jego. (3) Dzień dniowi przekazuje wieść, A noc nocy podaje wiadomość. (4) Nie jest to mowa, nie są to słowa, Nie słychać ich głosu... (5) A jednak po całej ziemi rozbrzmiewa ich dźwięk I do krańców świata dochodzą ich słowa... Tam na nich słońcu postawił namiot, (6) A ono jak oblubieniec wychodzi ze swej komnaty, Raduje się jak bohater, biegnąc swą drogą. (7) Z jednego krańca niebios wychodzi I biegnie do drugiego krańca, I nic się nie ukryje przed jego żarem. (8) Zakon Pana jest doskonały, pokrzepia duszę, Świadectwo Pana jest wierne, Uczy prostaczka mądrości. (9) Rozkazy Pana są słuszne, rozweselają serce, Przykazanie Pana jest jasne, oświeca oczy. (10) Bojaźń Pana jest czysta, ostoi się na zawsze, Wyroki Pana są prawdziwe, a zarazem sprawiedliwe. (11) Są bardziej pożądane niż złoto, nawet najszczersze, I słodsze niż miód, nawet najwyborniejszy. (12) Również twój sługa oświecił się nimi, Wielka jest nagroda dla tych, którzy ich strzegą. (13) Uchybienia - któż znać może? Ukryte błędy odpuść mi! (14) Także od zuchwałych ustrzeż sługę swego, Aby nie panowali nade mną! Wtedy będę doskonały i wolny od wszelkiego grzechu. (15) Niech znajdą upodobanie słowa ust moich I myśli serca mego u ciebie, Panie, Opoko moja i odkupicielu mój!




    Psalm 20

    (1) Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy. (2) Niech cię wysłucha Pan w dniu utrapienia, Niech cię wzmocni imię Boga Jakubowego! (3) Niech ci ześle pomoc ze świątyni I niech cię wesprze z Syjonu! (4) Niechaj wspomni wszystkie dary twoje I niech przyjmie całopalenia twoje. Sela. (5) Niech ci da to, czego pragnie serce twoje, I niech wypełni każdy twój zamysł! (6) Będziemy się weselić ze zwycięstwa twego I w imię Boga naszego wzniesiemy sztandary! Niech Pan spełni wszystkie prośby twoje! (7) Teraz wiem, że Pan wybawił pomazańca swego. Wysłucha go z nieba swego świętego Przez potężną pomoc prawicy swojej. (8) Jedni chlubią się wozami, drudzy końmi, Lecz my chlubimy się imieniem Pana, Boga naszego. (9) Zadrżały im kolana i upadli, Lecz my stoimy i trwamy. (10) Panie, królu nasz, pomóż! Wysłuchaj nas w dniu wołania naszego.




    Psalm 21

    (1) Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy. (2) Panie! Król raduje się mocą twoją I weseli się bardzo zbawieniem twoim! (3) Spełniłeś pragnienie serca jego I prośbie ust jego nie odmówiłeś. Sela. (4) Bo wyszedłeś mu naprzeciw z darami, które przynoszą błogosławieństwo, Włożyłeś na głowę jego koronę szczerozłotą. (5) Prosił cię o życie, dałeś mu je, Długie dni na zawsze, na wieki. (6) Chwała jego jest wielka dzięki zbawieniu twemu,Wspaniałością i dostojeństwem okryłeś go. (7) Bo czynisz go błogosławieństwem na zawsze, Udzielasz mu radości przed obliczem swoim. (8) Król bowiem ufa Panu I dzięki łasce Najwyższego nie zachwieje się... (9) Ręka twoja dosięgnie wszystkich nieprzyjaciół twoich, Prawica twoja dosięgnie tych, którzy cię nienawidzą. (10) Uczynisz, że będą jak w piecu ognistym, Gdy się zjawisz... Pan w gniewie swoim pochłonie ich, A ogień ich pożre. (11) Wygubisz z ziemi ich pokolenie, A potomstwo ich spośród ludzi. (12) Bo zamierzyli zło przeciwko tobie, Uknuli spisek, lecz nie przemogli. (13) Ty bowiem zmusisz ich do ucieczki, Cięciwę łuku swego nastawisz przeciwko nim. (14) Powstań, Panie, w mocy swojej, A będziemy śpiewać i wysławiać potęgę twoją!




  • Psalm 22

    (1) Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Łania w czasie zorzy porannej..." Psalm Dawidowy. (2) Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił...? Czemuś tak daleki od wybawienia mego, od słów krzyku mojego? (3) Boże mój! Wołam co dnia, a nie odpowiadasz, I w nocy, a nie mam spokoju. (4) A przecież Ty jesteś święty, Przebywasz w chwałach Izraela. (5) Tobie ufali ojcowie nasi, Ufali i wybawiłeś ich. (6) Do ciebie wołali i ratowałeś ich, Tobie zaufali i nie zawiedli się. (7) Ale ja jestem robakiem, nie człowiekiem, Hańbą ludzi i wzgardą pospólstwa. (8) Wszyscy, którzy mnie widzą, szydzą ze mnie, Wykrzywiają wargi, potrząsają głową: (9) Zaufał Panu, niechże go ratuje! Niech go wybawi, skoro go miłuje!... (10) Tyś mnie wydobył z łona, Uczyniłeś mnie bezpiecznym u piersi matki mojej. (11) Na ciebie byłem zdany od urodzenia. Ty byłeś Bogiem moim od łona matki mojej. (12) Nie oddalaj się ode mnie, bo niedola bliska, Bo nie ma nikogo, kto by pomógł! (13) Otoczyło mnie mnóstwo cielców, Obległy mnie byki Baszanu... (14) Rozwarły na mnie swą paszczę Jak lew, co szarpie i ryczy. (15) Rozlałem się jak woda I rozłączyły się wszystkie kości moje. Serce moje stało się jak wosk, Roztopiło się we wnętrzu moim. (16) Siła moja wyschła jak skorupa, A język mój przylgnął do podniebienia mego I położyłeś mnie w prochu śmierci. (17) Oto psy otoczyły mnie, Osaczyła mnie gromada złośników, Przebodli ręce i nogi moje. (18) Mogę policzyć wszystkie kości moje... Oni przyglądają się, sycą się mym widokiem. (19) Między siebie dzielą szaty moje I o suknię moją los rzucają. (20) Ty zaś, Panie, nie oddalaj się! Mocy moja, pośpiesz mi z pomocą! (21) Ocal duszę moją od miecza, Z psich łap jedyne dobro moje! (22) Wybaw mnie z paszczy lwa I od rogów bawołów... Ty odpowiedziałeś mi! (23) Będę opowiadał imię twoje braciom moim, Będę cię chwalił pośród zgromadzenia. (24) Wy, którzy się boicie Pana, chwalcie go! Wysławiajcie go wszyscy potomkowie Jakuba! Bójcie się go wszyscy potomkowie Izraela! (25) Gdyż nie wzgardził i nie brzydził się nędzą ubogiego Ani nie ukrył przed nim oblicza swego, Lecz gdy wołał do niego, wysłuchał go... (26) Od ciebie pochodzi moja pieśń pochwalna w wielkim zgromadzeniu. Śluby moje spełnię wobec tych, którzy się ciebie boją. (27) Ubodzy jeść będą i nasycą się. Będą chwalić Pana ci, którzy go szukają... Niech serce wasze ożyje na zawsze! (28) Wspomną i nawrócą się do Pana wszystkie krańce ziemi, I pokłonią się przed nim wszystkie rodziny pogan. (29) Bo do Pana należy królestwo, On panuje nad narodami. (30) Tylko jemu oddawać będą cześć wszyscy możni ziemi, Padną przed nim na kolana wszyscy, którzy się w proch obracają, I nie mogą utrzymać się przy życiu. (31) Potomstwo będzie mu służyć, Będzie opowiadać o Panu przyszłemu pokoleniu. (32) Przyjdą i ogłaszać będą sprawiedliwość jego Ludowi, który się urodzi, gdyż tak uczynił.




    Psalm 23

    (1) Psalm Dawidowy. Pan jest pasterzem moim, Niczego mi nie braknie. (2) Na niwach zielonych pasie mnie. Nad wody spokojne prowadzi mnie. (3) Duszę moją pokrzepia. Wiedzie mnie ścieżkami sprawiedliwości Ze względu na imię swoje. (4) Choćbym nawet szedł ciemną doliną, Zła się nie ulęknę, boś Ty ze mną, Laska twoja i kij twój mnie pocieszają. (5) Zastawiasz przede mną stół wobec nieprzyjaciół moich, Namaszczasz oliwą głowę moją, kielich mój przelewa się. (6) Dobroć i łaska towarzyszyć mi będą Przez wszystkie dni życia mego. I zamieszkam w domu Pana przez długie dni.




    Psalm 24

    (1) Psalm Dawidowy. Pańska jest ziemia i to, co ją napełnia, Świat i ci, którzy na nim mieszkają. (2) On bowiem założył ją na morzach I utwierdził ją na rzekach. (3) Któż może wstąpić na górę Pana? I kto stanie na jego świętym miejscu? (4) Kto ma czyste dłonie i niewinne serce, Kto nie skłania duszy swej ku próżności i nie przysięga obłudnie, (5) Ten dostąpi błogosławieństwa od Pana I sprawiedliwości od Boga, zbawiciela swego. (6) Takie jest pokolenie tych, co go szukają, Tych, którzy szukają oblicza twego, Boże Jakuba. Sela. (7) Podnieście, bramy, wierzchy wasze, I podnieście się, bramy prastare, Aby wszedł Król chwały! (8) Któż jest tym Królem chwały? Pan silny i potężny, Pan potężny w boju. (9) Podnieście, bramy, wierzchy wasze I podnieście się, bramy prastare, Aby wszedł Król chwały! (10) Któż jest tym Królem chwały? Pan Zastępów! On jest Królem chwały! Sela.






Audiobooki


  • Droga do Chrystusa


  • Życie Jezusa
  • Życie Jezusa